dokhi land
یک ﺭﻭﺯ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ,ﺷﺒﯿﻪ ﺧﻮﺩﻡﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎﯾﺶ ﺍﺯ ﭘﺸﺘﺶ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺧﻮﺩﻡ ﻓﺪﺍﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎﻫﺶ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺍﻣﺎ ﮐﺎﺵ ﺭﻭﺣﺶ ﺑﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﺑﺮﻭﺩ ﻣﺜﻞ ﻣﺮﺩﻫﺎ ﺷﻮﺩ…ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﭘﺲ ﻫﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﻮﺭﺩﻧﯽ ﺑﺮ ﺧﯿﺰﺩ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ…ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﻣﺎ ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ⇨ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ♂ ﻣﺎﺩﺭﺵ ♀ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﻨﺪ ﺣﺘﯽ ﺧﻄﺎﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺘﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺑﺘﺮﺱ ﺍﺯ ﮔﺮﮔﻬﺎ !!!ﻣﺮﺩﻫﺎ ﮐﻪ ﮔﺮﮒ نیستند ﭘﺪﺭﺕ ◇ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺭﻭﺡ ﺗﻨﻬﺎﯼ ﻣﺮﺍ ﻟﻤﺲ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺮﻭﻡ ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺧﺘـــــــﺮﯼ ﺧﻮﺍﻫـــــــــﻢ ﺩﺍﺷ
برچسب:
نویسنده: باران حیدری